به آن شیوه که میل تو آن می بود

پی ات بگرفته نو خیزان به راه دور می خوانند

بر اندازه که می دانند.

به جا در بستر خارت،

که بر امید، تر دامن گل روز بهارانی

فسرده غنچه ای حتی نخواهی دید و این دانی.

به دل ای خسته آیا هست

هنوزت رغبت خواندن؟...